Blog Archives

ရှမ်းရှော်

နို့ချိုချိုတွေ စို့မဝ သေးဘူး အမေ အဖေ့ပုခုံး ထိုင်မဝ သေးဘူး အမေ ကျနော် ငိုရင် အဖွား က ဖက်ထားတယ် ကျနော် ငိုရင် အဖိုး က ချီဆော့တယ် သန်းခေါင်ယံ ညတွေမှာ “အမေ” လို့ ယောင်မအော် မိ အောင် ကြိုးစားရင်း ရေခြား မြေခြား က “ရှမ်းရှော်” ကျနော် ရင်ဘတ်အောင့်လှပါတယ် မောင်ဇာနည် [ရှမ်းရှော်=ရွှေ့ပြောင်းလုပ်သား မိဘတွေများမှ ထိုင်းနိုင်ငံတွင် မွေးပြီး အသက် ၁ နှစ်

Tagged with: ,
Posted in Notes, Poem

​မြို့ပြ တစ္ဆေ ========= မခွဲနိုင် မခွာနိုင် မြို့ကြီးထဲမှာ ငုတ်တုတ်လမ်းဘေး ပလက်ဖောင်း ဘတ် စ် ထိုင်ခုံ ခွက်လေးတွေ ရောင်စုံ မခွဲနိုင် မခွာနိုင် သရဲတစ်ကောင် အဖြစ်နဲ့. ငုတ်တုတ်ထိုင်ခဲ့ဖူးသော ညနေများ အမှန်ပဲ ကျနော်ဟာ သရဲတစ်ကောင်ဖြစ်ခဲ့လေသလား။ မေရီ သိပါစ နို့တစ်စက်မှ ထွက်မလာတဲ့ သစ်တစ်ပင်ကို အကြိမ်ကြိမ် ခုတ်ထစ် သရဲ အဖြစ်နဲ့ပဲ ဒီမြို့ကြီးကို အမြစ်တွယ်ခဲ့။ အသက်ရှုမဝသော အခန်း သေးသေးလေးများ ဗွက်အိုင် များ ပုံစား ထမင်းပန်းကန်များ

Tagged with:
Posted in Notes